Artykuł o NLOT w Życiu Siedleckim

27 maja 2011 r. w dodatku do "Życia Siedleckiego" - "Turystyka" opublikowany został artykuł o Nadbużańskiej Lokalnej Organizacji Turystycznej. Jego treść prezentujemy poniżej.



Nadbużańska Lokalna Organizacja Turystyczna

Nadbużańska Lokalna Organizacja Turystyczna powstała w 2005r. w Siedlcach. Terenem działania objęto Wschodnie Mazowsze w dorzeczu rzeki Bug. W jej skład wchodzą osoby prawne i fizyczne, przedsiębiorcy branży turystycznej, kulturalnej, 18 jednostek samorządu terytorialnego i 12 gmin położonych w paśmie Liwca i Bugu.

Programem działania Nadbużańskiej Lokalnej Organizacji Turystycznej jest budowa Systemu Informacji Turystycznej o terenach Wschodniego Mazowsza, a w nim utworzenie Nadbużańskiego Centrum Informacji Turystycznej w siedzibie NLOT w Siedlcach. Ponadto NLOT jest organizatorem imprez okolicznościowych lokalnych, regionalnych i międzynarodowych np. Zielony Korczew w Korczewie, Święto Ziemniaka w Przesmykach.
Organizacja podjęła także inicjatywy w celu realizacji Programu Rozwoju Produktu Turystycznego i Kreacji Marki Obszaru Gmin Dorzecza Nadbużańskiego, a w związku z tym dąży do opracowania i funkcjonowania interesujących szlaków turystycznych np.: „Śladami Nadbużańskich Tajemnic", „Z Nurtem Dzikiej Rzeki”, „Nadbużańska Podróż Artystyczna”, „Od Unii Lubelskiej do Unii Europejskiej”, „Akademia Nadbużańska”, „Duchowa Podróż nad Bugiem”.

Ciekawą inicjatywą jest przygotowanie „Nadbużańskiej Platformy Internetowej” jako oferty produktowej. Podstawową misją tej platformy jest recepcja i kojarzenie ze sobą turystów i sprzedawców ofert turystycznych. Największą zaletą takiego systemu jest to, iż turysta, przed przyjazdem, może nie tylko dokładnie zobaczyć, gdzie spędzi wakacje, ale również zaplanować swój pobyt biorąc pod uwagę lokalną ofertę kulturalną, imprezy sportowe i atrakcje turystyczne, itp. W 2009r. Internetowy System Informacjii Turystycznej Wschodniego Mazowsza działający na wspomnianej Platformie został wyróżniony Wawrzynem Polskiej Turystyki.

                Motywem przyciągającym turystów w określone miejsca są atrakcje turystyczne czyli walory przyrodnicze, krajobrazowe i kulturowe, które noszą ślady historii i kultury polskiej. Przetrwały one w postaci starej, zanikającej architektury wiejskiej, zabytkowych kościołów, cerkwi, pałaców i dworów. Ta część Polski zamieszkana była dawniej przez różne grupy etniczne: Polaków, Rusinów i Żydów, toteż różnorodność narodowościowa i wyznaniowa sprawiła, że bogactwo obiektów historycznych i śladów pozostawionych przez ludność zamieszkującą południowe Podlasie jest bardzo duże. Są to: miejsca archeologiczne, budowle historyczne, parki i ogrody historyczne, skanseny przemysłowe, skanseny etnograficzne, muzea. Turystów przyciąga przede wszystkim autentyczność dziedzictwa kulturowego.

 

       Zabytki archeologiczne – to stare grodziska i cmentarzyska. Najstarsze zachowane obiekty sakralne, pochodzące z okresu renesansu to: kościół parafialny p.w. Stanisława Biskupa w Knychówku. Licznie zachowały się zabytki sakralne z okresu baroku m.in. kościół podominikański i pobernardyński p.w. Św. Mikołaja w Krześlinie. Najwięcej obiektów zabytkowych pochodzi z okresu klasycyzmu np. kościół w Mokobodach. Kolejną grupę stanowią budowle reprezentujące eklektyzm, wzniesione w 2. poł. XIX w. i na początku XX w. Jest to m.in. kościół neogotycki p.w. Zwiastowania NMP w Miedznej, w Sadownem, w Zembrowie. Dziedzictwo kultury sakralnej obejmuje również sanktuaria, do których podążają corocznie pielgrzymi. Głównymi ośrodkami turystyki religijnej i pielgrzymkowej są: Budziszyn (gm. Mokobody) – miejsce kultu Matki Bożej Budziszyńskiej, Hołubla (gm. Paprotnia) – Sanktuarium MB Pocieszenia, Miedzna – Sanktuarium Maryjne Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych, Prostyń – Sanktuarium Przenajświętszej Trójcy i Św. Anny, Loretto (gm.Wyszków) – Sanktuarium Matki Boskiej Loretańskiej, Łazówek (gm. Sterdyń) – Sanktuarium Maryjne, Serpelice (gm. Sarnaki) – Sanktuarium Męki Pańskiej,

Do cennych zabytków należą stare dwory i pałace, w większości przebudowane w końcu XVIII w. i na początku XIX w., głównie w stylu klasycystycznym. Najstarsze dwory zachowały założenia staropolskiego dworu drewnianego. Na terenie objętym działalnością NLOT-u zobaczyć można interesujące muzea m.in. tematyczne np. w Siedlcach - Muzeum Jana Pawła II – muzeum poświęcone papieżowi, w Gwizdałach (gm. Łochów) – Muzeum Gwizdka, w Kotuniu -Muzeum Pożarnictwa, w Liwie Muzeum – Zbrojownia, Muzeum Zagłady w Treblince. Na szczególna uwagę zasługuje Muzeum Diecezjalne w Siedlcach nie tylko ze względu na bogactwo eksponatów, obrazujących bogactwo Kościoła oraz różnorodność religijną na terenie Południowego Podlasia i Wschodniego Mazowsza, ale przede wszystkim ze względu na obraz El Greko „Ekstaza św. Franciszka. Cennym odkryciem na Ziemi Siedleckiej są jedyne na świecie zachowane barokowe organy z systemem podwójnej transmisji, zbudowane przez słynnego Joachima Wagnera. Instrument odkryto na strychu kościoła w parafii Pruszyn koło Siedlec. Wśród walorów kulturowych należy zwrócić uwagę także na dziedzictwo kultury ludowej, które obejmuje wytwory materialne, przedmioty sztuki, zwory zachowań oraz wartości, które zostały przyjęte od poprzednich pokoleń.

Walorem przyrodniczym przyciągającym turystów jest nieuregulowana, urokliwa rzeka Bug. Nadbużański Park Krajobrazowy (NPK) został powołany dnia 30 września 1993 roku. NPK rozciąga się wzdłuż dolnego biegu rzeki Bug: od ujścia rzeki Tocznej do ujścia Liwca w Kamieńczyku, a także obejmuje fragment dolnej Narwi i Liwca oraz duże obszary leśne Puszczy Białej, Borów Łochowskich i Lasów Ceranowskich. Powierzchnia parku wynosi 74 136,5 ha, a razem z otuliną 113 671,7 ha. Jest to jeden z największych parków krajobrazowych w Polsce. Stanowi on integralny element układu funkcjonalno-przestrzennego Zielonych Płuc Polski.

Obserwowany coraz większy ruch turystyczny w obszarze nadbużańskim jest spowodowany chęcią poznania walorów kulturowych i przyrodniczych tego regionu. W dużej mierze przyczynia się Nadbużańska Lokalna Organizacja Turystyczna promująca to co najpiękniejsze, a jednocześnie nieznane.

dr Dorota Mączka

 
 
powered by inmidia